HASAN ÇAPİK/ Ağaçlar Daha Köklüdür Rüzgardan

sevgili bertolt

bugünün yaşamı da

bakmıyor halkın yüzüne

yırtık file döker her yandan

ne ola ki düş

kuruşları avucunda sımsıkı tutana

yarın düşüncesi de nedir, boş işler

komşudan bir bardak yağ borçlanana

aşk, sanat, doğa, şarap… devrim ne

söylenir, pazardaki atıllar

-ki izin verilmez almamıza-

çok mu değersiz insandan

pazara dönüşmüş dünyada

oysa sanat aristokrat

siyaset burjuva olmalı ki

konuşmazlar hiç pazardan

çürüme koku değil varlık

hükmünden hiçbir şeyin kaçamadığı

aşınmazı sorarsan yönetenlerin yüzü

halk aç balıklar gibi yalarken yarasını*

yine de sevgili brecht, karanlığı deşenler

söylüyor; ağaç daha köklüdür rüzgardan

*Vergilius

                                                      HASAN ÇAPİK

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir